Je hebt besloten om aan jezelf te werken. Je pakt dingen aan, je voelt dat er iets verschuift. Eindelijk. Je verwacht dat de mensen om je heen dat ook zien en er blij mee zijn. Maar in plaats van enthousiasme krijg je vreemde blikken. Opmerkingen die niet helemaal lekker voelen. Of juist stilte. Alsof je iets verkeerds doet door te groeien. Dat doet pijn. En het roept vragen op: waarom zijn ze niet blij voor me? Waarom voelt het alsof ik mezelf moet verdedigen voor iets wat eigenlijk goed is?
In dit artikel leg ik uit waar die weerstand vandaan komt. Niet om je omgeving te veroordelen, maar om te begrijpen wat er gebeurt. En vooral: hoe je ermee om kunt gaan zonder dat het je tegenhoudt.
Wat gebeurt er als je omgeving niet positief reageert?
Misschien herken je dit.
Je vertelt enthousiast dat je bezig bent met hypnotherapie, coaching of een andere vorm van persoonlijke ontwikkeling. En in plaats van steun krijg je opmerkingen als: "Moet dat nou echt?" of "Je was toch prima zoals je was?"
Of je merkt dat je partner, familie of vrienden afstandelijker worden. Ze maken subtiele opmerkingen. Ze trekken een wenkbrauw op als je iets anders doet dan vroeger. Ze lijken minder interesse te hebben in waar je mee bezig bent.
Soms is het nog subtieler. Ze zeggen niets, maar je voelt de spanning. Alsof je iets hebt verstoord.
En dat klopt ook. Want dat heb je. Niet met opzet, maar door te veranderen.
Weerstand uit je omgeving bij persoonlijke groei is verwarrender dan je misschien denkt. Want terwijl jij eindelijk het gevoel hebt dat je de goede kant op gaat, lijkt het alsof de mensen om je heen daar moeite mee hebben.
Het gevolg? Je begint te twijfelen. Misschien doe ik het wel verkeerd. Misschien moet ik het rustiger aan doen. Misschien ben ik inderdaad te veel bezig met mezelf.
En voor je het weet, zak je weer terug in oude patronen. Niet omdat je dat wilt, maar omdat de druk van buitenaf te groot wordt.
Waarom verandering zo lastig is voor je omgeving
Het rare is: logisch gezien zou je verwachten dat de mensen die oprechte liefde voor je voelen, blij en gelukkig zijn als je groeit en je ontwikkelt. Wanneer je gelukkiger wordt, minder angstig en meer jezelf kunt zijn, zou dat immers een reden voor vreugde moeten zijn. Dit klinkt allemaal heel logisch en begrijpelijk in theorie.
Maar zo eenvoudig en rechtlijnig werkt het brein helaas niet.
1. Ons brein is geprogrammeerd op veiligheid
Naast dat het brein in de eerste plaats geprogrammeerd is op veiligheid, is het ook constant op zoek naar voorspelbaarheid. Het wil weten wat er komt. Het wil patronen herkennen. Dat geeft rust.
En jij? Jij breekt die patronen.
Je reageert anders. Je stelt andere grenzen. Je zegt dingen die je vroeger niet zei. Je doet dingen die je vroeger niet deed.
Voor jou voelt dat als bevrijding. Voor je omgeving voelt dat als onrust.
Niet omdat ze je jouw groei niet gunnen, maar omdat hun brein een alarmsignaal afgeeft: dit klopt niet met het plaatje dat we kenden. Dit is onvoorspelbaar.
En onvoorspelbaar voelt onveilig.
Daarom krijg je weerstand. Niet uit boosheid of jaloezie per se, maar uit een onbewuste reflex om de situatie weer stabiel te maken. Om jou weer terug te krijgen in de rol die ze van je kennen.
2. Het comfort van de ander valt weg
Daarnaast speelt er nog iets anders.
Misschien deed jij altijd dingen voor anderen. Misschien zei je altijd ja. Misschien was jij degene die de boel bij elkaar hield, die luisterde, die meebewoog.
En nu doe je dat minder.
Je zegt vaker nee. Je kiest voor jezelf. Je laat dingen los die niet meer bij je passen.
Dat is gezond. Maar voor de ander kan het voelen als verlies.
Want als jij verandert, verandert ook jullie dynamiek. En dat betekent dat de ander misschien iets kwijtraakt waar hij of zij onbewust op leunde.
Die vriend die altijd bij jou kon uithuilen, maar zelf nooit vroeg hoe het met jou ging? Die merkt nu dat jij daar grenzen aan stelt.
Die partner die gewend was dat jij alles regelde? Die moet nu zelf meer verantwoordelijkheid nemen.
Dat is niet comfortabel. En daarom komt er weerstand.
Niet omdat ze jouw ontwikkeling willen tegenhouden, maar omdat ze bang zijn voor wat het voor hen betekent.
3. Jouw groei confronteert anderen met hun eigen stilstand
En dan is er nog de meest pijnlijke reden.
Jouw groei houdt anderen een spiegel voor.
Als jij begint te veranderen, zie je dat het wél kan. Dat je niet vast hoeft te zitten. Dat je patronen kunt doorbreken. Dat je anders kunt denken, voelen en leven.
Maar voor iemand die zelf stilstaat, is dat confronterend.
Want als jij het kunt, waarom doen zij het dan niet?
Die vraag komt niet altijd bewust naar boven. Maar het gevoel is er wel. En dat gevoel uit zich in weerstand.
"Doe eens normaal."
"Je bent wel erg bezig met jezelf."
"Vroeger was je leuker."
Het zijn geen uitspraken over jou. Het zijn uitspraken over hun eigen ongemak.
Jouw verandering laat zien dat verandering mogelijk is. En dat maakt hun eigen keuze om niet te veranderen zichtbaar. Dat doet pijn. En die pijn projecteren ze op jou.
4. De balans in het systeem wordt verstoord
Elk systeem – een gezin, een vriendengroep, een relatie – heeft een bepaalde balans. Iedereen heeft een rol. Iedereen weet wat er van de ander verwacht wordt.
En dan begin jij te veranderen.
Je stapt uit je oude rol. Je neemt meer ruimte in. Of juist minder. Je reageert anders. Je bent anders.
Dat verstoort de balans.
En systemen willen die balans herstellen. Dat is een natuurlijke reflex.
Dus wat gebeurt er? De omgeving gaat – vaak onbewust – druk uitoefenen om jou terug te krijgen in je oude rol.
Ze maken opmerkingen. Ze negeren je verandering. Ze benadrukken hoe je vroeger was. Ze roepen herinneringen op aan situaties waarin je je 'normaal' gedroeg.
Het is geen bewuste sabotage. Het is een poging om de orde te herstellen.
Maar voor jou voelt het als tegenwerking. En dat is het in zekere zin ook.
Wat kun je doen als je weerstand ervaart uit je omgeving?
Het is belangrijk om te weten: weerstand uit je omgeving zegt niets over de waarde van jouw groei.
Het zegt iets over hoe moeilijk verandering is. Voor jou, maar ook voor de mensen om je heen.
7 waardevolle tips bij weerstand uit je omgeving
Dus wat kun je doen? Wanneer je de frictie van verandering ervaart, zit je met de vraag: hoe houd ik mijn koers vast zonder de relaties te beschadigen? Het is een uitdaging, want je staat tussen je eigen ontwikkeling en de verwachtingen van je omgeving in. Het goede nieuws: je hebt meer invloed dan je denkt, zolang je de regie bij jezelf houdt. Hier zijn concrete stappen die je kunt zetten om staande te blijven:
- Blijf bij jezelf. Laat je niet terugtrekken in oude rollen en patronen. Jouw groei is van jou. Niemand anders hoeft daarin mee te gaan, maar jij hoeft er ook niet mee te stoppen omdat een ander het lastig vindt.
- Geef het tijd. Weerstand is vaak tijdelijk. Als jij volhoudt en blijft laten zien dat je verandering goed voor je is, went de omgeving eraan. Niet altijd, maar vaak wel.
- Leg uit wat je doet en waarom. Niet verdedigend, maar helder. Soms is weerstand gebaseerd op onbegrip. Als mensen snappen waarom je dit doet, kan dat helpen.
- Accepteer dat niet iedereen mee kan of wil. Sommige relaties overleven je groei niet. Dat is pijnlijk, maar soms noodzakelijk. Niet iedereen hoort bij de nieuwe versie van jou.
- Zoek steun bij mensen die jouw groei wél begrijpen. Dat kunnen nieuwe vrienden zijn, een therapeut, een coach of een community van gelijkgestemden. Je hoeft het niet alleen te doen.
- Werk aan je eigen fundament. Hoe steviger jij in je schoenen staat, hoe minder de mening van anderen je raakt. Hypnotherapie kan daarbij helpen om die innerlijke kracht te versterken.
- Wees mild voor jezelf én voor de ander. Verandering is moeilijk. Voor iedereen. Probeer begrip te hebben voor hun ongemak, zonder je eigen groei op te geven.
Laat je niet tegenhouden
Ik hoor dit verhaal regelmatig. Van mensen die voor een sessie bij mij komen en al langer bezig zijn aan zichzelf te werken. En van mensen die na één of meerdere sessies bij mij terugkomen en vertellen dat hun omgeving niet zo enthousiast reageert als ze hadden gehoopt.
Het is normaal. En het is tijdelijk.
Want wat ik ook zie, is dat mensen die doorgaan – ondanks de weerstand – uiteindelijk op een plek komen waar ze zich vrijer, lichter en meer zichzelf voelen.
En vaak, niet altijd maar vaak, komt de omgeving dan alsnog bij.
Hypnotherapie kan je helpen om sterker in je schoenen te staan. Om die innerlijke stem te versterken die zegt: dit is goed voor mij. Om los te komen van de angst voor afwijzing of het oordeel van anderen.
Daarnaast is het belangrijk om te onthouden: weerstand uit je omgeving is geen teken dat je iets verkeerds doet. Het is juist een teken dat je écht iets verandert. En verandering roept nu eenmaal reacties op.
Laat die reacties je niet weerhouden.
Je groei is het waard. Jij bent het waard.
Klaar om door te gaan, ook als het even moeilijk is?
Merk je dat de reacties uit je omgeving je aan het twijfelen brengen? Of wil je gewoon steviger in je schoenen staan, zodat de mening van anderen je minder raakt?
Stuur me een bericht of vul het contactformulier in voor een vrijblijvende kennismaking. We kijken samen wat jij nodig hebt om jouw eigen pad te blijven kiezen.
En wil je meer waardevolle tips en inzichten? Volg me dan op Facebook en Instagram.
Reactie plaatsen
Reacties